الا بـزغـالـه ی گِـرد و قـلمبه الا ٪۶۰ وزن تــو دُمــبــه
تکان ده باسن نشکفته ات را بکن رحمی به همراهان زمبه
شعر در نکوهش تنبلی و تکریم ورزش است. میگویند شاعر زمانی بعد از هفته های متمادی از پشت رایانه خود برمیخیزد، حرکتی به کمر خود میدهد و این ابیات را مناسب حال خود به زبان می آورد.
زُمبه در پایان دوبیتی ایهام بینظیری به وجود آورده: زُمبه نخست همان موجود افسانه ای است که از اصحاب میتی کومان (水戸黄門) دامت کارتونه بود و زمبه دیگر اشاره است به اصطلاح "مشمول زمه کسی شدن" که در گفتار عامیانه به شکل " مشغول زُمبه" در می آید. همراهان زمبه: مشمولان زمه.