نشستُم دوش در آغوش یارُم کشیدُم دست بر رُب انارُم(۱)
ازُم بوسیدن لپ(۲) را طلب کرد بگفتُم چشم اما کار دارُم
(۱) رب انار گویا نیکنامی است که شاعر به معشوق خود داده بود و وی را در خلوت بدان نام میخوانده. آورده اند وجه تسمیه قرابت طعم بوده. والله اعلم...
(۲) در نسخه دهلی لب آمده اما غلبه در نسخ با لپ بوده.
