مو از آسایش دنیا گذشتُم     واسه دلبر خودُم رو مو نکشتُم

ولی از آسمون افتاد برا مو     یه دلبر که اونم مو زرتی کُشتُم

خدایا یار مو دندون نداره     همش دندون مصنوعی می ذاره

فقط بوسیدنش سخته وگرنه      برای مو اَصَن فرقی نداره

  گلستانُم    بدون    تو    کویره              دلُم بی تو چو دسشویی می گیره

بیا سی مو تو سیفون باش ای یار           که دل بی دلبرش تنگش می گیره

اگه سیزده بدر بازی نشه کرد     با دلبر جنگولک بازی نشه کرد

پس این عید سعید باستانی چیست     اگه کلاً خفن بازی نشه کرد

[پایان قسمت چهارم]

«آخه بزغاله اینجا پارکه!» اون گفت     اون افسر یارُمو از مو گرفت مُفت

ما که بازی می کردیم روی نیمکت     من و یارُم که چیزی هم نمی گفت

[پایان قسمت سوم]

اذون   صبح   می گه   این   مؤذن          توی   شیشه   رو   میز   نیترات   بنزن

تو فِک کردی که مو جادوگرُم  مَرد؟          می خواستم وزن شعرم باشه با «زِن»

هویج  از  درد  سر  دیوونه  گشته           دلش از دست مردم خسته گشته

بهش تهمت زدن مسته ولی اون            با یک بطری که  اسکل تر  نگشته

هویج  از عشق خود خیری ندیده     یه عمره در پی یارش دویده (۱) 

ولی یارش یه کیس(۲) خوب داره     هویج  رو  خورده  و با اون پریده 

(۱) تو که از عاشقی خیری ندیدی یه عمری در پی ای عشقی ندیدی ... ای دل تو خریداری نداری...

 (2) Case 

دو تا بلبل تو  برگای درختون          یه قمری رد شد از پای درختون

من و یارُم ولی سرگرم بازی         ندیدیم    افسرو    پشت   درختون

 [پایان قسمت دوم]

لطفا اگه می تونین کلمات ردیف و قافیه رو تو این دوبیتی پیدا کنین و یه خونواده رو از نگرانی نجات بدین.

یه  بار   سیزده بدر   تو  پارک  ملت      منو  یارم  به  دور  از چشم ملت

با هم یک قل دو قل بازی می کردیم     رو نیمکت های پشت پارک ملت

 [پایان قسمت اول]

موضوعی که می خواستم عرض کنم رو یک خواننده نکته سنج هم سوال کرده بودن. در جواب باید بگم نخیر!در ادبیات فارسی از قالب دوبیتی برای سرودن اشعار بلند و دنباله دار استفاده نمی شه. ولی وقتی بابا بهروز عریان داره شعر می گه انتظار همه چی رو داشته باشین. حتی بلندترین منظومه عاشقانه فارسی در قالب دوبیتی رو.

عزیزم من که گفتُم love you baby         به  تو  گفتُم   you are my only lady

تو  این  بارون  با  این  ابرای  قرمز          می گُم با مو بیا you tell me maybe

وزن شعر در زبان انگلیسی فشاری (مبتنی بر جایگاه تکیه) است در حالیکه وزن شعر فارسی عروضی یا کمی (مبتنی بر بلندی و کوتاهی هجاها) است. سرودن شعر انگلیسی در قالب اوزان عروضی فارسی ایده ای است که به ذهن کمتر اسکلی متبادر شده. استاد سابق بر این هم از وام واژه های انگلیسی بسیاری بهره برده بودند اما اهمیت این اثر در این است که اولین دوبیتی «بای لینگوال» استاد محسوب می شود.

بابا  بهروز  عریان  نفله  شد  مرد             اسیر  آتش  امّاره  شد  مرد

سه تا دختر به خوابش اومدن شب           «هویج»م  زیر این بار گران مرد 

کسانی که دگردیسی استاد رو دنبال می کنن توجه کنن که استاد تو این دوبیتی اول بار تخلص خودشونو معرفی می کنن. از این بابت این دوبیتی ارزش فراوانی داره. اکثر ادبا اعتقاد دارن این اثر در پی یک واقعه تلخ حقیقی سروده شده.

دو تا قمری نشستن توی ایوون     صدا  بارون  میایه  توی  ناودون

ما تو این هیرُویر  شاشُم گرفته     چه باکُم بید اگه شاشُم به ایوون

شما استاد رو خوب نمی شناسین ولی اجازه بدین من که از نزدیک می شناسمش بگم که ایشون تنها کسی هستن که می تونن با دیدن دو تا قمری عاشق تو ایوون واقعا اون کارو بکنن.

مو می گُم این انرژی حق مایه     غنی تر کردن اون حق مایه

تو هم بالا بری یا که بیفتی     بازم می گم که هسته حق مایه

الا  ای  نارفیق  دزد  ناموس      الا ای بُز که کردم من تو را بوس

تو را با دُختِ خوار ما چه کاره     مگه  خواهر  نداری مردکه لوس

شأن نزول: شاعر به یکی از دوستان نزدیک خود مظنون شد و قصد جان او را کرد. اما تا حالا که خدا بهم رحم کرده.

دوبیتی های مو  رفته تو  وبلاگ     یکی نقدی نوشته بش تو وبلاگ

مو وبلاگ و اینا حالیم نمی شه     فقط  موندُم  چطو  رفته تو وبلاگ  

یه روز رفتُم خیار چیدُم تو جالیز     یه خر دیدُم کمی پایین تو شالیز

صدا  کردُم  خرو   بهر   سواری      خر اومد  رید  به  محصولای پاییز

من یه فکری دارم! بیاین از این دوبیتی برداشت سیاسی بکنیم! عالیه نه؟

دل شاعر گرفته وا نمی شه     تو حلقش گِل گرفته وا نمی شه

دلش واسه ffl قیج می ره     با سیفون مشکلاتش حل نمی شه